Categorieën
Reformatie

De rol van de kerk in de samenleving

De christelijke kerk als instituut heeft nog nauwelijks invloed in de samenleving. Kerken en gemeenten worstelen al langere tijd vooral met zichzelf, hetgeen door de komst van het corona-virus nog duidelijker is geworden. Dat klinkt nogal dramatisch, maar het hoeft op zich geen probleem te zijn. Als door een grondige herbezinning gelovigen weer dusdanig opgebouwd gaan worden, waardoor zij overal in de samenleving als Zonen en Dochters van God openbaar gaan worden, dan is er niets aan de hand. Dan komt het met de invloed op de samenleving meer dan goed! Volgens Paulus zou dit de corebusiness van de kerk moeten zijn. Gelovigen toerusten tot dienstbetoon aan het lichaam van Christus.

Christus heeft zowel apostelen als profeten gegeven, zowel evangelisten als herders en leraars, om de heiligen (de gelovigen) toe te rusten tot dienstbetoon (aan de samenleving), tot opbouw van het lichaam van Christus (de mensheid; Kolossenzen 3:11b), totdat wij ALLEN de eenheid van het geloof en de volle kennis van de Zoon Gods bereikt hebben, de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus.” (Efeziërs 4:11-13)

Waarom zou de christelijke kerk zich als instituut moeten richten op de samenleving en standpunten in moeten nemen over allerlei uiteenlopende kwesties in de maatschappij? Waarom zouden kerken en gemeenten zich moeten richten op mensen buiten de kerk door het organiseren van allerlei missionaire en diaconale activiteiten en aan dit soort dingen haar beperkte tijd en energie moeten spenderen? Niet de christelijke kerk is het licht in de wereld en het zout van de aarde. Nee, dat zijn de heiligen, de gelovigen, de volgelingen van Jezus die zich binnen de samenleving bewegen, op het werk, in de sportschool, de kroeg, via verenigingen, vriendschappen, hobby’s enz. enz.

Kerken en gemeenten zouden er goed aan doen om zich volledig naar binnen te keren, zodat ze zich maximaal kunnen richten op het toerusten van de gelovigen, met als doel dat die gelovigen zich dienstbaar gaan opstellen in de samenleving, hetgeen als vanzelf zal leiden tot de opbouw van het lichaam van Christus, het volwassen worden van de mensheid.

De vijfvoudige bediening is voor Paulus een belangrijke sleutel in het hele proces. Tot volle wasdom gekomen gelovigen die als apostelen, profeten, herders, leraren en evangelisten een belangrijke rol vervullen binnen de gemeente als toerustingsinstituut. Een belangrijk principe bij geestelijke ontwikkeling is dat we de ander niet verder kunnen brengen in zijn / haar geestelijke groei, dan waar we ons zelf bevinden. Als geestelijke leiders binnen de gemeente zelf niet tot volle wasdom zijn gekomen, kunnen we niet verwachten dat de gelovigen die we toerusten tot dienstbetoon, dat wel komen. Laat staan dat we mensen buiten de kerk zover krijgen. Is dit niet hét probleem van de christelijke kerk in Nederland? Dat de boodschap die we verkondigen er niet toe leidt dat mensen vanuit de duisternis in het Licht gaan wandelen, omdat we blijkbaar zelf ook niet in het Licht verblijven, niet tot volle wasdom zijn gekomen?

Aan het evangelie van God zal het niet liggen. Dat is en blijft een kracht (dynamiet!) van God tot behoud voor iedereen die erop vertrouwt (Romeinen 1:16). De vraag dringt zich op of de kerk nog wel het juiste zicht heeft op het evangelie. Zou het evangelie dat verkondigd wordt, vermengd kunnen zijn met zuurdesem, waardoor het hele deeg zuur is geworden en zodoende van haar kracht is beroofd? Zijn we als christelijke kerk nog wel gehoorzaam aan het evangelie van God? Petrus stelt in zijn eerste brief terecht te vraag: “wat zal dan het einde zijn als het huis Gods (de kerk) zelf ongehoorzaam blijft aan het evangelie van God?” (1 Petrus 4:17)

De verkondiging van de blijde boodschap van Christus en zijn koninkrijk dient de kern te zijn van het toerustingsprogramma voor de gelovigen. Als blijkt dat we met de verkondiging niet dichterbij het doel komen, zoals Paulus dat in Efeziërs 4 omschrijft, dan zal er een grondige bezinning moeten plaatsvinden over de vraag op welke manier het evangelie haar kracht heeft verloren. Waar zit de vermenging, die het evangelie krachteloos maakt? Hoe kunnen we weer jonge wijn in nieuwe zakken gaan schenken, zodat de gelovigen werkelijk als Zonen en Dochters van God openbaar gaan worden en waardoor zij weer het licht in de wereld en het zout van de aarde worden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *