Categorieën
Koninkrijk Reformatie

Verlossing naar geest, ziel én lichaam

De Geest des Heren is op mij, daarom, dat Hij mij gezalfd heeft, om aan armen het evangelie (de blijde boodschap van verlossing) te brengen; Hij heeft mij gezonden om aan gevangenen loslating te verkondigen en aan blinden het gezicht, om verbrokenen heen te zenden in vrijheid, om te verkondigen het aangename jaar des Heren.” (Lukas 4:18,19)

Dit mag met recht goed nieuws (evangelie) genoemd worden! Verlossing van datgene waar de mensheid als sinds mensenheugenis onder gebukt gaat, het doel-missen (zonde) dat de lichamelijke dood als loon uitbetaald (Romeinen 6:23). Als onze geestelijke ogen opengaan voor onze Christus-identiteit worden we bevrijd uit de gevangenis van de vergankelijkheid en sterfelijkheid, dan worden we openbaar als zonen van God (m/v).

Een belangrijke misvatting (dwaling) van de (met name westerse) christelijke kerk is dat het bij onze redding primair om onze ziel / geest zou gaan. Het zou onze eigen schuld zijn geweest, vanwege de verkeerde keuzes die we als mens maken en de foute dingen die we doen, waardoor we het recht op het koninkrijk van God verspeeld zouden hebben. Door Jezus’ kruisiging als een zondoffer te zien, ontvangen we vergeving en dat zou dan tot redding / verlossing zijn van onze ziel / geest. Dat we met ons lichaam nog steeds onder de vloek van zonde (doel-missen) en lichamelijke dood blijven leven, nemen we doorgaans op de koop toe. Dat hoort nu eenmaal bij het leven hier op aarde. Zolang Jezus nog niet is teruggekomen, zullen we als mensen nog moeite ondervinden en uiteindelijk dood gaan. Althans zo wordt het al eeuwenlang verkondigd, overeenkomstig met wat voor ogen is. Er wordt scheiding gemaakt tussen onze geestelijke redding en onze lichamelijke redding. Deze dualistische benadering houdt ons gevangen onder de vloek van zonde en dood en leidt niet tot verlossing van ons hele mens-zijn, naar geest, ziel én lichaam.

Voordat we verder gaan, een vraag. Zie je in het voorgaande gedeelte waar het mis gaat? Als gevolg van het dualistische denken in goed en kwaad zijn we de schuldvraag gaan stellen. God kan niet de schuldige zijn, dus moet het de mens wel zijn geweest die alle ellende heeft veroorzaakt. We zijn vanuit een menselijke vorm van gerechtigheid, die gebaseerd is op de kennis van goed en kwaad, het evangelie gaan benaderen. Zo is er een ‘ander evangelie’ ontstaan, dat geen evangelie is. Het is een boodschap die gebaseerd is op ons (verduisterde) dualistische denken in goed en kwaad, waar het eten van de boom van kennis van goed en kwaad een beeld van is. Ons verduisterde denken heeft geleid tot een interpretatie van Genesis 3, die gebaseerd is op onze menselijke manier van gerechtigheid en niet op de gerechtigheid van het koninkrijk van God. Als we met die menselijke goed/kwaad-bril op Genesis 3 interpreteren, dan wordt de ongehoorzaamheid van de mens als een overtreding van Gods wet gezien (kwaad!), waarmee we schuld op ons hebben geladen. Die schuld moet vereffend worden. De rest van de gangbare boodschap is bekend.

Het begrip ‘zondeval’ komt in de hele Bijbel niet voor. In het Grieks van het nieuwe testament komen we wel het woord ‘paraptoma’ tegen, dat ‘val’ betekent (o.a. in Romeinen 11:11,12). Het gangbare begrip ‘zondeval’ is een theologische interpretatie, die op zichzelf genomen de lading dekt, zolang we het begrip ‘zonde’ maar opvatten zoals het bedoeld is, namelijk als ‘doel-missen’. Omdat we de schuldvraag zijn gaan stellen, wordt het begrip ‘zonde’ doorgaans gezien als het kwaad dat de mens doet. Het Griekse woord ‘paraptoma’ wordt daarom meestal vertaald met ‘overtredingen’, terwijl daar helemaal geen sprake van is. Tot overmaat van ramp is het woord ‘aphesis’ bijna overal vertaald met ‘vergeving’ en zo is – door in goed en kwaad te denken – het evangelie van vergeving van zonden ontstaan. In werkelijkheid gaat het om verlossing (aphesis) van wat de ‘val’ (paraptoma) teweeggebracht heeft en daarbij hoeft de schuldvraag helemaal niet gesteld te worden. Het gaat in het evangelie dan ook niet om strafrecht, maar om herstelrecht.

Laten we de kennis van goed en kwaad en daarmee de schuldvraag achterwege, dan gaan we zien dat het niet om een val in zonde (kwaad) gaat, maar om een val in bewustzijn. Van oorsprong is ieder mens een geestelijke schepping, naar Gods evenbeeld en gelijkenis geschapen. We waren er al voor de conceptie. Door de geboorte uit (vrucht)water hebben we een lichaam van vlees en bloed ontvangen, maar voor de moederschoot waren we al gekend en voor we uit de baarmoeder kwamen waren we al geheiligd (Jeremia 1:5). De mens is van oorsprong een engel (een geestelijke entiteit zonder fysiek lichaam). Een derde deel van alle engelen (de geestelijke entiteit van de mens) is gevallen in bewustzijn. Deze val in bewustzijn ging gepaard met onze manifestatie in een lichaam van vlees en bloed. Het lichaam van vlees en bloed van alle mensen (niet onze ziel en geest) is het derde deel dat gevallen is en zodoende onder de vloek van zonde en dood terechtgekomen. Deze val in bewustzijn was noodzakelijk om onszelf als een unieke creatie met een uniek lichaam bewust te worden. Hiervoor moest ons (geestelijke) bewustzijn tijdelijk worden verduisterd.

De val in ons bewustzijn heeft geleid tot een gevoel van afstand (vervreemding) tot God, onze naasten en ons ware oorspronkelijke / geestelijke Zelf. Daar waar in werkelijkheid nooit afstand is geweest, omdat alles uit God, door God en tot God is, ervaren we nu dualiteit. Christus in ons (onze Christus-identiteit) is tijdelijk een verborgen mysterie geworden. Het dualistische denken in goed en kwaad is één van de gevolgen van het leven met een fysiek lichaam van vlees en bloed. Het denken in goed en kwaad heeft geleid tot de vloek van zonde (doel-missen) en lichamelijke dood. Jezus vergeleek het leven onder deze vloek met een gevangenis. De verlossing die Jezus ons heeft geopenbaard is de verlossing uit deze gevangenis, onder de vloek van zonde en dood vandaan. Jezus heeft onze ogen willen openen voor het koninkrijk van God dat al in haar volle glorie onder ons is. Bevrijding uit de gevangenis zorgt ervoor dat gebrokenen heengezonden worden in vrijheid en eeuwig leven ontvangen.

De noodzakelijke val in bewustzijn en de gevolgen daarvan, waren door God al voorzien. God laat alle dingen meewerken ten goede. Het tijdelijke lijden hoeft ons niet wanhopig te maken. Alle dingen (de ganse kosmos) zullen hersteld worden. Dat is de boodschap van het evangelie. De blijde boodschap van verlossing van de vloek van zonde en dood. De schuldvraag waarom we onder deze vloek terecht zijn gekomen doet er voor God helemaal niet toe. Het gangbare evangelie van vergeving van zonden is helemaal geen blijde boodschap. God richt zich op volkomen herstel van alles wat nog niet volgens zijn plan tot ‘opstanding’ is gekomen. Bij het ware evangelie gaat het om verlossing uit de situatie waarin we ons doel missen. God wil ons, nadat we tot zelfbewustzijn zijn gekomen, verlossen van de tijdelijke vloek van zonde en dood. Dat is het evangelie van het koninkrijk. God wil dat we tot ons doel komen en eeuwig leven! Niet alleen met onze ziel / geest, maar ook met ons lichaam. Als we verlost worden van de vloek van zonde (doel-missen) en lichamelijke dood, dan worden we openbaar als zonen van God, die verlost zijn van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid! Dat is waar de schepping met reikhalzend verlangen op wacht, omdat zij zelf ook bevrijd wil worden van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid, aldus Paulus in Romeinen 8:19-21.

Redding van onze ziel / geest, terwijl ons lichaam haar doel mist (zondigt) door als gevolg van de vergankelijkheid te sterven, is niet de verlossing die Jezus voor ogen had. Het is de bedoeling dat we God verheerlijken met ons lichaam (1 Korintiërs 6:20) en dat doen we niet door lichamelijk te sterven. Het koninkrijk van God dat Jezus verkondigde, is onder ons. Wij kunnen hier en nu bevrijd worden uit de duistere gevangenis, waar de vloek van zonde en dood heerst. We kunnen hier en nu heengezonden worden in vrijheid. Dat is de bediening des Geestes ten leven (2 Korintiërs 3:6-8). Daar heeft Jezus onze ogen voor willen openen. Zolang we – als gevolg van ons dualistische denken – deze verlossing / redding voor ons blijven uitschuiven, gaan we de verlossing die ons in het evangelie wordt voorgesteld niet meemaken. Zolang we denken dat Jezus als aardse koning eerst terug moet komen om de verlossing compleet te maken, blijven we onder de vloek van zonde en dood leven, blijven we slaaf van de vergankelijkheid en zullen mensen lichamelijk blijven sterven.

Het wordt de hoogste tijd dat we de jonge wijn van het koninkrijk in nieuwe zakken gaan schenken. Het is tijd voor een nieuwe Reformatie!

Mocht je door willen praten over de inhoud van deze blog?
Schroom dan niet en neem contact met ons op.

Klik hier om je te abonneren op onze blogs.

Ben je door onze blogs of door een (online) gesprek bemoedigd of heeft het je verder gebracht in je geestelijke groei? Overweeg dan een (kleine) financiële bijdrage, waarmee je ons ondersteunt in onze missie, een nieuwe Reformatie in de christelijke kerk van Nederland. Uw bijdrage is belasting aftrekbaar. Wil je een ander bedrag doneren dan de keuzemogelijkheden hieronder, klik dan hier.

Totaal: € -

Delen van deze blog via social media wordt bijzonder gewaardeerd!

3 reacties op “Verlossing naar geest, ziel én lichaam”

Goedemiddag Peter,

Vanochtend las ik jouw bericht met enthousiasme want je hebt zeker mijn eigen perspectief behoorlijk uitgedaagd met dit bericht.

Deze afgelopen week heb ik het boek van Julie Ferwerda – namelijk ‘Raising Hell: Christianity’s Most Controversial Doctrine Put Under Fire’ – uitgelezen. Om heel eerlijk te zijn, werd ik ook behoorlijk uit mijn gemakkelijkheid zone via dit boek geplaatst! Voor enkele jaren tot nu toe kwam ik wel tot het inzicht dat de zogenaamde ‘hel’ een enorme mythe en illusie is geweest. Dat kwam voornamelijk door een online voorstelling van Edward William Fudge en zijn boek ‘The Fire That Consumes: A Biblical and Historical Study of the Doctrine of Final Punishment’. Erna ging mijn perspectief naar de zogenaamde ‘voorwaardelijke onsterfelijkheid’ … Dat gaat helaas weer veranderen …

Toen ik nog met institutionele denominationalisme betrokken was, werd de ‘hel’ vaak tegen mezelf en andere medegelovigen gebruikt als een voorwaarde om in de ‘kerk’ – ook een misvertaling van het Griekse woord ‘ekklesia’ – de leiderschap te blijven gehoorzamen.

De afgelopen week kwam ik erachter – via het boek van Julie Ferwerda – dat het Griekse woord ‘aion’ en zijn twee afgeleiden ‘aionios’ en ‘aionion’ niet het Nederlands woord ‘eeuwig’ betekent, maar alleen dan de Nederlands woorden ’tijdperk’ of ‘periode van tijd die niet oneindig/eeuwig is’ betekent. Volgens haar zoektocht naar het Hebreeuwse gedachtegoed en geloofscultuur is onze begrip van ‘eeuwigheid’ niet bij hen terug te vinden. Het is een Griekse gedachtegoed die later via o.a. Tertullianus, Augustinus en Jerome tijdens de geschiedenis geïntroduceerd werden. In het Nederlands zijn de woorden ‘eeuw’ en ‘eeuwig’ af en toe in onze nieuw verbondsgeschriften voor ‘aion’, ‘aionios’ en ‘aionion’ gebruikt. Helaas betekent het woord ‘eeuw’ in onze taal een ’tijdperk’ maar ook een letterlijke honderd jaar, maar het woord ‘eeuwig’ of ‘eeuwigheid’ is echt geen juiste vertaling vanuit de oorspronkelijk nieuw verbondsgeschriften.

In jouw bericht gaf je aan dat het niet de bedoeling is dat we [in deze ’tijdperk’: mijn woorden] lichamelijk zouden sterven, maar dat we voor eeuwig [in deze lichaam: mijn woorden] zouden kunnen/mogen blijven leven. Begrijp ik jou correct met mijn voorgestelde vraag?

Indien ja, dan roept het idee dat we momenteel ‘eeuwig’ zouden kunnen/mogen blijven leven [in onze huidige lichamen: mijn woorden] wel een vraagteken bij me op vanwege dat het begrip ‘eeuwigheid’ niet in het gedachtegoed en geloofscultuur van de apostel Paulus [hij onderschreef wel het Hebreeuwse gedachtegoed en geloofscultuur] terug is te vinden.

In jouw bericht gaf je aan dat het evangelie van het koninkrijk van God niet alleen maar de redding en verlossing van de menselijke geest en ziel reeds gebracht heeft, maar ook hetzelfde voor onze menselijke lichaam reeds gebracht heeft. Begrijp ik dit correct? Wat ik ook via de voorgenoemde auteurs in heb gezien is dat de menselijke ziel de volledige mens omhelst. Zoiets werd ook door het Hebreeuwse gedachtegoed en geloofscultuur onderschreven. De menselijke ziel werd niet door hen gezien als een aparte onderdeel van de volledige mens waar de mens vanuit drie onderdelen – namelijk geest, ziel en lichaam – bestaat. Het gedachtegoed en geloofscultuur van een onsterfelijke ziel apart van een sterfelijke lichaam van de mens werd ook niet door hen onderschreven.

Laatstens, je gaf aan dat het de hoogste tijd was voor een nieuwe Reformatie, maar ook dat het goede nieuws van het koninkrijk van God om herstelrecht draait in plaats van strafrecht. Zie je dat het woord ‘reformatie’ hetzelfde betekenis als het woord ‘herstelling’ heeft of bedoelde je iets anders ermee?

Omdat ik altijd open sta om anders onze geloofsleven in te gaan zien, ben ik benieuwd wat je over mijn reactie denkt en/of voelt.

Liefde in Christus,

Philip 😉

Hallo Philip, dank voor je uitgebreide reactie!

Even een opmerking vooraf. Je gebruikt in je reactie twee keer het woord ‘helaas’. Dat heeft in het Nederlands een negatieve betekenis in de zin van jammer genoeg. Volgens mij bedoel je de betreffende zinnen juist positief. Klopt dat?

Wat betreft je vragen. Ik geloof inderdaad dat het niet de bedoeling is dat we lichamelijk sterven, maar dat we naar geest, ziel én lichaam tot onze bestemming gaan komen. Bij het begrip “eeuwig leven” (Grieks: aionios zoë) waar we in het NT over lezen, gaat het mijns inziens om het volle leven (zoë) dat we (nu al) mogen leven, gedurende het tijdperk (aionios) dat ons lichaam van vlees en bloed nog niet tot verheerlijking is gekomen. Dat is zolang we nog onderhevig zijn aan tijd en ruimte. Het verheerlijkte lichaam is niet meer ondergeschikt aan tijd en ruimte, dus dan speelt het begrip ‘aioon’ helemaal geen rol meer. In die zin is ‘eeuwig leven’ via een omweg toch ook letterlijk eeuwig. Het tijdelijke tijdperk (aioon) waarin de tijd een rol speelt, gaat vanzelf over in de eeuwigheid, waarin tijd geen rol meer speelt…

Je schrijft dat het begrip ‘eeuwigheid’ geen rol in het gedachtegoed van Paulus speelt. Waarom denk je dat? Paulus gebruikt het begrip ‘aioon’ regelmatig in zijn brieven.

Met het begrip ‘Reformatie’ doel ik op hervorming van de kerk, herstel van het evangelie zoals Jezus en Paulus dat verkondigden. Zoals er 500 jaar geleden ook een Reformatie heeft plaatsgevonden.
Met herstelrecht bedoel ik dat het in het evangelie niet gaat om juridische plaatsvervanging (strafrecht), maar dat het evangelie gericht is op het herstel (wederoprichting) van alle dingen (Hand.3:21).

Heb ik je vragen hiermee beantwoordt?
Zo niet, dan hoor ik het graag.

Zegengroet, Peter Overduin

Beste Peter,

Ja, ik bedoel wel dat ik geen moeite heb me het blijven aanpassen van openbaring over iets die ik eerder niet wisten.

Wat je in jouw antwoord gaf ervaar ik het met moeite om in het Nederlands over te schrijven.

Als je ooit in de buurt van Alphen aan den Rijn of bijvoorbeeld Bodegraven, Boskoop of Gouda zou komen, dan ben je welkom om op bezoek bij me thuis te komen of anders kunnen we ergens in die voorgenoemde woonplaatsen afspreken.

Liefde in Christus,

Philip 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.